Shloka 12
Vivāha-dharma: Kanyā-pradāna, Śulka, and Pāṇigrahaṇa-niṣṭhā (अनुशासन पर्व, अध्याय ४४)
बबन्ध योगबन्धैश्न तस्या: सर्वेन्द्रियाणि सः । तां निर्विकारां दृष्टवा तु पुनरेव शचीपति:
babandha yogabandhaiś ca tasyāḥ sarvendriyāṇi saḥ | tāṁ nirvikārāṁ dṛṣṭvā tu punar eva śacīpatiḥ |
ភីෂ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «វិបុលបានចងអារម្មណ៍ និងអង្គសញ្ញាទាំងអស់របស់នាង ដោយខ្សែចងយោគ។ ពេលឥន្ទ្រ—ម្ចាស់នាងសចី—ឃើញនាងស្ងប់ស្ងាត់ គ្មានវិការកាម និងមិនប្រែប្រួលដោយតណ្ហា ទ្រង់ក៏អៀនខ្មាស ហើយបាននិយាយម្តងទៀតថា ‘នាងស្រស់ស្អាត អញ្ជើញមក—អញ្ជើញមក।’ ពេលឮការអំពាវនាវនោះ នាងក៏ចង់ឆ្លើយតបម្តងទៀត»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical self-restraint: when desire fails to disturb a person who is steady and passionless (nirvikāra), the would-be tempter is shamed. It underscores indriya-nigraha (control of the senses) and the moral force of inner purity.
A woman’s senses are restrained through yogic means, and Indra (Śacīpati), seeing her unaffected by lust, feels ashamed. Despite this, he calls to her again, and she prepares to respond.