Shloka 10
Vipula’s Yogic Protection of the Guru’s Household (विपुलस्य योगरक्षा / Vipulasya Yogarakṣā)
इत्युक्ता सा कृतमतिरभवच्चारुहासिनी । स्त्रीदोषान् शाश्वतान् सत्यान् भाषितुं सम्प्रचक्रमे
ity uktā sā kṛtamatir abhavac cāru-hāsinī | strī-doṣān śāśvatān satyān bhāṣituṁ sampracakrame ||
ពេលត្រូវបាននិយាយដូច្នោះ នាង—អប្សរាដែលមានស្នាមញញឹមស្រស់ស្អាត—ក៏ក្លាយជាមនុស្សមានចិត្តដាច់ខាត។ បន្ទាប់មក នាងចាប់ផ្តើមនិយាយ ដោយលើកឡើងអំពីកំហុសដែលនាងចាត់ទុកថា ជាកំហុសពិត និងមានសភាពជាប់លាប់របស់ស្ត្រី ក្នុងន័យជាការបង្រៀនធម៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames a didactic moment: after being instructed, the speaker becomes resolute and begins to articulate a moralized list of perceived, recurring human (here, specifically ‘women’s’) faults, presented as ‘true’ and ‘enduring’ within the discourse’s ethical agenda.
Bhishma reports that, after being addressed, a charming, smiling female figure (implied by the feminine descriptors) steels her resolve and starts speaking, initiating a section that enumerates ‘women’s faults’ as part of the ongoing instruction.