Shloka 37
Vipulopākhyāna—Ruci-rakṣā and Śakra’s Māyā (विपुलोपाख्यानम्—रुचिरक्षणं शक्रमाया च)
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि पात्रपरीक्षायां सप्तत्रिंशो ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें पात्रकी परीक्षाविषयक सैंतीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi pātraparīkṣāyāṃ saptatriṃśo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៅក្នុង អនុសាសនបវ៌—ជាពិសេសក្នុងផ្នែកធម៌នៃការបរិច្ចាគ—បានបញ្ចប់ជំពូកទី៣៧ ស្តីពីការពិនិត្យមើលអ្នកទទួលដែលសមគួរ។ ពាក្យបញ្ចប់នេះបញ្ជាក់ការបញ្ចប់ផ្នែកនេះ ហើយរំលេចថា ទាននឹងមានផលធម៌ពិតប្រាកដ កាលណាប្រគល់ទៅកាន់អ្នកដែលសមគួរពិត។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The colophon highlights the ethical principle that giving (dāna) is not merely an act of generosity but a dharmic practice whose value depends greatly on the worthiness (pātratā) of the recipient; hence the need for ‘pātraparīkṣā’, careful discernment in charity.
This line is a concluding colophon stating that a chapter has ended: within the Anuśāsana Parvan’s discourse on the dharma of giving, the unit dealing with ‘examining the recipient’ is completed (the thirty-seventh chapter of that thematic sequence).