Shloka 7
Viśvāmitra-janma: Ṛcīka–Satyavatī–Gādhi and the Charu Exchange (विश्वामित्र-जन्म: ऋचीक–सत्यवती–गाधि वृत्तान्तः)
कन्या जज्ञे सुतात् तस्य वने निवसत: सतः । नाम्ना सत्यवती नाम रूपेणाप्रतिमा भुवि
kanyā jajñe sutāt tasya vane nivasataḥ sataḥ | nāmnā satyavatī nāma rūpeṇāpratimā bhuvi ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ខណៈពេលស្តេចនោះរស់នៅក្នុងព្រៃ កូនស្រីមួយបានកើតឡើង។ នាងមាននាមថា «សត្យវតី» ហើយលើផែនដីនេះ សម្រស់របស់នាងគ្មានអ្វីប្រៀបបាន—ជាវត្តមានដ៏អស្ចារ្យ ដែលពេលក្រោយនឹងក្លាយជាចំណុចសំខាន់ក្នុងការបន្តពូជពង្សរាជ និងភារកិច្ចតាមធម៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the emergence of an exceptional person within a royal-ethical narrative: extraordinary qualities (like incomparable beauty) are presented as markers of destiny that can influence lineage and the responsibilities (dharma) of rulers and families.
Bhishma narrates that while a king was residing in the forest, a daughter was born to him. She was named Satyavatī, and she is described as unmatched in beauty on earth, foreshadowing her later importance in the dynastic story.