Shloka 46
Viśvāmitra-janma: Ṛcīka–Satyavatī–Gādhi and the Charu Exchange (विश्वामित्र-जन्म: ऋचीक–सत्यवती–गाधि वृत्तान्तः)
एवमस्त्विति होवाच स्वां भार्या सुमहातपा: । ततः सा जनयामास जगदरग्निं सुतं शुभम्
evam astv iti hovāca svāṃ bhāryā sumahātapāḥ | tataḥ sā janayāmāsa jagadagniṃ sutaṃ śubham ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចាថា៖ «ឲ្យបានដូច្នោះ»។ មហាតបស្វីនោះបាននិយាយទៅកាន់ភរិយារបស់ខ្លួន។ បន្ទាប់មក នាងបានប្រសូតកូនប្រុសមួយមានគុណធម៌ឈ្មោះ ជមដគ្និ (Jamadagni) ដែលបន្តពូជពង្សនៃឥសីអ្នកធ្វើតបៈ និងបង្ហាញគំរូនៃជីវិតគ្រួសារដែលស្ថិតក្នុងធម៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic household life guided by tapas: consent, duty, and disciplined conduct within marriage culminate in the birth of a virtuous offspring, suggesting that ethical restraint and austerity support the continuity of righteous lineages.
A great ascetic agrees to his wife’s request (“So be it”), and subsequently she gives birth to a son named Jamadagni, described as auspicious/virtuous.