Shloka 32
Brāhmaṇa-mahattva and Atithi-Dharma
Brahmagītā: Praise of Brāhmaṇas and norms of honor
देवगन्धर्वसंघातैरप्सरोभिश्षू सर्वतः । नृत्तश्नैवोपगीतश्च पितामह इव प्रभु:
deva-gandharva-saṅghātair apsarobhiś ca sarvataḥ | nṛttaś caivopagītaś ca pitāmaha iva prabhuḥ ||
ក្រុមទេវ-គន្ធវៈ និងអប្សរា បានព័ទ្ធជុំវិញទ្រង់ពីគ្រប់ទិស ដោយច្រៀង និងរាំ។ នៅកណ្ដាលពួកគេ ទ្រង់ភ្លឺរលោងដោយអំណាចសិរីល្អ ដូចព្រះបិតាមហា ប្រាហ្មា (Brahmā) ផ្ទាល់។ អ្នកណាដែលស្តាប់ និងពោលរៀបរាប់ជានិច្ចអំពីរឿងរ៉ាវរបស់រាជឥសី វ្រឹសដರ್ಭ (Uśīnara) នេះ នឹងក្លាយជាមនុស្សមានបុណ្យកុសលក្នុងលោក។
श्येन उवाच
Educational Q&A
The passage affirms the ethical value of śravaṇa and kīrtana: regularly hearing and narrating a righteous king’s exemplary conduct (here, Vṛṣadarbha/Uśīnara) generates puṇya and cultivates a virtuous disposition.
Śyena describes a scene of divine celebration: Gandharvas and Apsarases encircle the honored figure with song and dance, and he appears radiant like Brahmā. The verse then adds a phalaśruti-style statement praising the merit gained by listening to and recounting this episode.