Shloka 32
Brāhmaṇa-pūjā, Haviḥ-dāna, and the Vāsudeva–Pṛthivī Saṃvāda
Chapter 34
तपस्विनश्न ये नित्यं कौमारब्रह्मचारिण: । तपसा भावितात्मानो दुर्गाण्यतितरन्ति ते,जो तपस्वी, आबालब्रह्मचारी और तपस्यासे शुद्ध अन्तःकरणवाले हैं वे दुर्गमण संकटसे पार हो जाते हैं
tapasvinaś ca ye nityaṃ kaumāra-brahmacāriṇaḥ | tapasā bhāvitātmāno durgāṇy atitaranti te ||
នារទៈ បានមានពាក្យថា៖ អ្នកបួសដែលប្រកាន់ព្រហ្មចារីជានិច្ច តាំងពីកុមារភាពរហូតដល់ជីវិតទាំងមូល ហើយមានចិត្តខាងក្នុងត្រូវបានបរិសុទ្ធ និងរឹងមាំដោយតបៈ—អ្នកទាំងនោះអាចឆ្លងកាត់ផ្លូវដ៏លំបាកបំផុត គឺគ្រោះថ្នាក់ និងវិបត្តិដែលលំបាកឈ្នះបាន។
नारद उवाच
Educational Q&A
Steady brahmacarya and sustained tapas refine the mind and character; this inner purification becomes the strength by which one overcomes severe dangers and difficult life-situations.
Nārada is instructing by praising the spiritual efficacy of ascetic discipline: true tapasvins—especially lifelong brahmacārins—develop an empowered, purified inner self that can carry them through crises that would overwhelm others.