Shloka 39
ब्राह्मणपूजा-राजधर्मः | Royal Duty of Honoring Learned Brahmins
पिताकी आज्ञा पाकर वह शत्रुनगरीपर विजय पानेवाला पराक्रमी वीर शीघ्र ही रथसहित गंगापार करके वीतहतव्यपुत्रोंकी राजधानीकी ओर चल दिया ।।
vaitahavyās tu saṃśrutya rathaghoṣaṃ samuddhatam | niryayur nagarākārair rathaiḥ pararathārujaiḥ ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ព្រះរាជកុមារវៃតហវ្យា បានឮសំឡេងគ្រហឹមគ្រាំដ៏ខ្លាំងនៃរទេះរបស់គាត់ ក៏ចេញពីទីក្រុងឡើងលើរទេះធំៗដូចជាទីក្រុង ស្លៀកពាក់អាវក្រោះពេញលេញ ជាវីរបុរសដូចសត្វសិង្ហា មានជំនាញក្នុងយុទ្ធវិធីចម្លែក និងអាចបំបែករទេះសត្រូវ។ ពួកគេលើកធ្នូ ហើយវាយប្រហារលើប្រតរទន ដោយបាញ់ព្រួញជាព្យុះ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how swiftly martial duty and royal purpose can turn into open battle: once a warrior advances with resolve, equally duty-bound opponents respond. It frames war as a domain where valor, preparedness, and the obligations of kshatriyas drive immediate confrontation.
As Pratardana approaches, the Vaitahavya princes hear the loud roar of his chariot and ride out from their city in enormous, fortress-like chariots designed to smash enemy vehicles. They raise their bows and attack him with a rain of arrows.