Shloka 10
Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
ब्राह्मणेभ्योडनुतृप्यन्ते पितरो देवतास्तथा । ब्राह्मण: सर्वभूतानां मतंग पर उच्यते
brāhmaṇebhyo 'nutṛpyante pitaro devatās tathā | brāhmaṇaḥ sarvabhūtānāṁ mataṅga para ucyate, mataṅga ||
សក្រ (ឥន្ទ្រា) បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ពេលព្រាហ្មណ៍ត្រូវបានបំពេញចិត្តដោយគោរពត្រឹមត្រូវ ទេវតា និងបិត្រ (វិញ្ញាណបុព្វបុរស) ក៏បានបំពេញចិត្តដែរ។ ឱ ម៉ាតង្គា! ព្រាហ្មណ៍ត្រូវបានប្រកាសថា ជាអ្នកលើសគេក្នុងចំណោមសត្វទាំងអស់»។
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that honoring and properly satisfying Brāhmaṇas—especially through respectful giving and hospitality—has a wider sacred efficacy: it is held to please both the gods and the ancestors, and it affirms the Brāhmaṇa’s preeminence in the dharmic order.
Śakra (Indra) addresses Mataṅga and states a dharma-principle: the contentment of Brāhmaṇas is linked to the satisfaction of devatās and pitṛs, reinforcing the importance of supporting learned and ritually authoritative persons within the moral-religious framework of the Anuśāsana teachings.