Shloka 6
युधिष्ठिरप्रश्नः—विश्वामित्रस्य ब्राह्मणत्वकौतूहलम् | Yudhiṣṭhira’s Inquiry on Viśvāmitra’s Attainment of Brāhmaṇya
इतना ही नहीं, इस मनुष्य-लोकमें उन्होंने उस महान् कुशिक-वंशको स्थापित किया जो अब सैकड़ों ब्रह्मर्षियोंसे व्याप्त और दिद्वान ब्राह्मणोंसे प्रशंसित है ।।
ṛcīkasyātmajaś caiva śunaḥśepo mahātapāḥ | vimokṣito mahāsatrāt paśutām apy upāgataḥ ||
យុធិષ્ઠិរៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ហើយសុនៈសេពៈ (Śunaḥśepa) កូនប្រុសរបស់ឥសី ឫចីកៈ (R̥cīka) ជាមហាតបស្វី—ទោះបីត្រូវបាននាំមកកាន់សត្រៈយញ្ញដ៏មហិមា ដើម្បីធ្វើជាយញ្ញបសុ—ក៏ត្រូវបានដោះលែងចេញពីពិធីដ៏អស្ចារ្យនោះ។» នេះរំលឹកថា មនុស្សម្នាក់ដែលត្រូវបន្ថយឲ្យស្មើសត្វបូជាយញ្ញ អាចត្រូវបានសង្គ្រោះឲ្យត្រឡប់មកកាន់កិត្តិយសវិញ ដោយការអន្តរាគមន៍របស់ឥសីសុចរិត បង្ហាញថា មេត្តាករុណា និងការការពារជីវិត លើសលប់ជាងការបំពេញពិធីឲ្យចប់។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Ritual action is not supreme when it violates higher dharma: compassion, protection of life, and restoring a person’s dignity outweigh the mere completion of a sacrifice.
Yudhiṣṭhira recalls Śunaḥśepa, son of Ṛcīka, who was brought to a great sacrificial session as a victim; despite being treated as a sacrificial animal, he was freed from the rite—an example of righteous intervention overriding harmful ritual necessity.