Shloka 47
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
ते संविभक्ता मुनिभिरननुनं देवैः सवासवै: । येडभिगच्छन्ति सततं गड्जां मतिमतां वर
te saṁvibhaktā munibhir anunūnaṁ devaiḥ savāsavaiḥ | ye ’bhigacchanti satataṁ gaṅgāṁ matimatāṁ vara ||
អ្នកដែលធ្វើធម្មយាត្រាទៅកាន់ទន្លេគង្គា (Gaṅgā) ជានិច្ច នោះពិតប្រាកដជាទទួលបានព្រះគុណ និងអនុគ្រោះដ៏ច្បាស់លាស់ ពីពួកមុនី និងពីព្រះទេវតាទាំងឡាយ រួមទាំងវាសវៈ (ឥន្ទ្រ) ផងដែរ។ ព្រះសិទ្ធៈបញ្ជាក់ថា ការធម្មយាត្រាដោយស្ថិរភាពបែបនេះ នាំមកនូវព្រះពរ និងព្រះគុណពីអ្នកបួស និងទេវតា ហើយបង្ហាញថា អ្នកធម្មយាត្រានោះស្វែងរកការបរិសុទ្ធ និងរស់នៅដោយគោរពធម៌។
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Steady pilgrimage to the Gaṅgā is presented as a dharmic practice that brings abundant, specific blessings from both sages and gods (including Indra), emphasizing purification, reverence, and sustained religious discipline.
A Siddha is speaking, praising those who continually visit the Gaṅgā and declaring that such devotees are specially favored by the munis and the devas, framing Gaṅgā-approach as a powerful tirtha practice.