Shloka 39
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
इन्दुब्रतसहस्र॑ तु यश्चरेत् कायशोधनम् । पिबेद् यश्चापि गज्भाम्भ: समौ स्यातां न वा समौ
induvrata-sahasraṁ tu yaś caret kāya-śodhanam | pibed yaś cāpi gaṅgāmbhaḥ samau syātāṁ na vā samau ||
ព្រះសិទ្ធៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មនុស្សម្នាក់អាចអនុវត្តវ្រតចន្ទ្រាយណ (Cāndrāyaṇa) ដើម្បីសម្អាតរាងកាយដល់មួយពាន់ដង; មនុស្សម្នាក់ទៀតគ្រាន់តែផឹកទឹកគង្គា។ ទាំងពីរអាចត្រូវចាត់ថាស្មើគ្នា—ឬក៏អាចមិនស្មើគ្នា ដោយការផឹកទឹកគង្គាអាចលើសជាងនោះផង»។
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse weighs elaborate bodily/ritual penance against the sanctifying power attributed to Gaṅgā-water, suggesting that sincere contact with a sacred purifier may equal—or even exceed—extensive austerities.
A Siddha is instructing about comparative religious merit: he contrasts performing many Cāndrāyaṇa vows for bodily purification with the act of drinking Gaṅgā-water, and he leaves open (or emphasizes) the possibility that the latter is superior.