Shloka 1
Gaṅgā-māhātmya: Siddha–Śilavṛtti-saṃvāda and Gaṅgā-stava (गङ्गामाहात्म्यं—सिद्ध-शिलवृत्ति-संवादः)
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ८३ श्लोक मिलाकर कुल १११३ “लोक हैं) न२्च्स्स्््तसािस्सि (9) ४२ >>
Yudhiṣṭhira uvāca | idaṃ me tattvato rājan vaktum arhasi bhārata | ahiṃsayitvāpi kathaṃ brahmahatyā vidhīyate ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ជាវង្សភារតៈ! សូមព្រះអង្គមេត្តាប្រាប់ខ្ញុំដោយពិតប្រាកដថា—មនុស្សមិនបានប្រើហិង្សាទៅលើព្រាហ្មណ៍ទេ តើដោយហេតុអ្វីបានជាបាបដែលហៅថា “ព្រហ្មហត្យា” (បាបធ្ងន់ដូចសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍) ក៏អាចកើតមានឡើងបាន?»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma inquiry: moral guilt (here, brahmahatyā) is not limited to direct physical killing; Yudhiṣṭhira asks how grave sin can be attributed even when overt violence is absent, opening discussion on indirect agency, intention, complicity, and dharma-defined responsibility.
In the Anuśāsana Parva’s instructional dialogue, Yudhiṣṭhira addresses the elder authority (Bhīṣma) and requests a precise explanation about the conditions under which brahmahatyā is considered to arise, even for someone who has not personally committed harm.