Shloka 36
अहिंसयित्वा ब्रह्महत्याविधानम् / Brahmahatyā incurred without physical violence
साड़ांश्व चतुरो वेदानधीते यो द्विजर्षभ: । षड्भ्य: प्रवृत्त: कर्मभ्यस्तं पात्रमृषयो विदु:
sāṅgāṁś ca caturo vedān adhīte yo dvijarṣabhaḥ | ṣaḍbhyaḥ pravṛttaḥ karmabhyas taṁ pātram ṛṣayo viduḥ ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ អ្នកល្អឥតខ្ចោះក្នុងចំណោមទ្វិជៈ ដែលសិក្សាវេទទាំងបួនជាមួយវិជ្ជាជំនួយរបស់វា ហើយប្រកបដោយសកម្មភាពក្នុងកិច្ចប្រាំមួយរបស់ព្រាហ្មណ៍—សិក្សា និងបង្រៀន; ធ្វើយជ្ញ និងជាអាចារ្យធ្វើយជ្ញឲ្យអ្នកដទៃ; ឲ្យទាន និងទទួលទាន—មហាឥសីទាំងឡាយស្គាល់ថា ជាភាជនដ៏ល្អឥតខ្ចោះសម្រាប់ទាន។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A truly worthy recipient of charity is defined by Vedic learning (with its auxiliaries) and consistent engagement in the six Brahminical duties; sages value disciplined practice of dharma as the basis for eligibility.
In Anushasana Parva, Bhishma instructs on dharma, including rules of giving. Here he specifies the qualities of an ideal donee (pātra) for gifts: a learned and duty-observant Brahmin.