Shloka 66
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
भित्त्वा भित्त्वा च कूलानि हुत्वा सर्वमिदं जगत्
bhittvā bhittvā ca kūlāni hutvā sarvam idaṃ jagat
វាយុបាននិយាយថា៖ «បំបែកទំនប់ទឹកម្តងហើយម្តងទៀត ហើយលេបលាន់ពិភពលោកទាំងមូល ដូចភ្លើងបូជាយញ្ញ។» ពាក្យនេះគូររូបភាពនៃកម្លាំងមិនអាចទប់ទល់បាន ដូចទឹកជំនន់ដែលជ្រៀតបំបែកព្រំដែនជាបន្តបន្ទាប់—ព្រមានថា អំណាចឬក្តីក្លាហានដែលគ្មានការគ្រប់គ្រង ពេលបានលែងចេញ នឹងលើសលប់គ្រប់កំណត់ និងនាំទៅរកវិនាសសកល; ដូច្នេះ ការអត់ធ្មត់ និងធម៌ គឺជាគន្លងតុល្យភាព។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse uses the imagery of repeatedly breached banks and all-consuming fire to suggest that when force (or desire/anger) exceeds rightful bounds, it becomes universally destructive; dharma is implied as the principle that sets and protects necessary limits.
Vāyu speaks in a vivid, compressed metaphor: something powerful surges beyond embankments again and again and then ‘offers up’ (i.e., consumes) the whole world like fire, underscoring the danger of unchecked, boundary-breaking power.