Shloka 43
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
प्रीतश्च भगवान् ज्ञानं ददौ मम भवान्तकम् | “तत्पश्चात् वहाँ सांख्यके आचार्य देवसम्मानित कपिलने कहा--“मैंने भी अनेक जन्मोंतक भक्तिभावसे भगवान् शंकरकी आराधना की थी। इससे प्रसन्न होकर भगवानने मुझे भवभयनाशक ज्ञान प्रदान किया था”
prītaś ca bhagavān jñānaṃ dadau mama bhavāntakam | tatpaścāt sa vai sāṅkhyake ācāryaḥ devasammānitaḥ kapila uvāca— mayāpi anekajanmāntaraṃ bhaktibhāvena bhagavataḥ śaṅkarasya ārādhanā kṛtā | tena prasannaḥ bhagavān me bhavabhayanāśakaṃ jñānaṃ pradadau | sāvarṇasya manoḥ sarge saptarṣiś ca bhaviṣyati | vedānāṃ ca sa vai vaktā kuruvaṃśakaraḥ tathā ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ព្រះមានព្រះភាគបានពេញព្រះហឫទ័យ ហើយបានប្រទានចំណេះដឹងដល់ខ្ញុំ ដែលបញ្ចប់ភ័យនៃសំសារ។ បន្ទាប់មក អាចារ្យសាំងខ្យៈ កបិលៈ ដែលទទួលការគោរពសូម្បីតែពីទេវតា បានប្រកាសថា៖ «ខ្ញុំផងដែរ តាមរយៈជាតិជាច្រើន បានបូជាព្រះឥសានៈ (ព្រះសង្ករៈ) ដោយសេចក្តីភក្តី។ ព្រះអម្ចាស់ពេញព្រះហឫទ័យ ហើយបានប្រទានចំណេះដឹងដែលបំផ្លាញភ័យនៃសំសារដល់ខ្ញុំ។ ក្នុងវដ្តសೃષ્ટិរបស់សាវ័រណមនុ (Sāvarṇa Manu) គាត់នឹងក្លាយជាមួយក្នុងចំណោមសប្តឫសិ; គាត់នឹងជាអ្នកបង្រៀនវេដ និងជាអ្នកបង្កើតវង្សកុរុផងដែរ»។
वैशम्पायन उवाच