Shloka 16
यजनं बहुशश्चाग्नौ जगु: सामानि सामगा: । ततश्चन्दनकाष्ठैश्ष तथा कालीयकैरपि
yajanaṃ bahuśaścāgnau jaguḥ sāmāni sāmagāḥ | tataścandanakāṣṭhaiś ca tathā kālīyakair api ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ព្រះព្រាហ្មណ៍អ្នកច្រៀងសាមវេទ បានធ្វើអាហុតិចូលក្នុងភ្លើងបរិសុទ្ធជាបន្តបន្ទាប់ ហើយច្រៀងបទសាមន៍។ បន្ទាប់មក ពួកគេក៏បានបន្ថែមឈើចន្ទន៍ និងក្លិនកាលីយកៈផងដែរ ដើម្បីបង្កើនភាពបរិសុទ្ធ និងសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់នៃពិធី។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic ritual discipline: sacred acts are strengthened by correct Vedic recitation and by offering pure, auspicious substances. Ethical emphasis lies in reverence, purity, and careful performance rather than mere outward display.
Vaiśaṃpāyana describes a yajña scene where Sāmaveda chanters repeatedly make offerings into the fire while singing Sāman hymns, and then enhance the rite by using fragrant materials like sandalwood and kālīyaka.