Shloka 20
प्राप्तोडस्मि समये राजन्नग्नीनादाय ते विभो । आचार्य ब्राद्मणांश्वैव ऋत्विजो भ्रातरश्ष मे
prāpto 'smi samaye rājann agnīn ādāya te vibho | ācārya-brāhmaṇāṁś caiva ṛtvijo bhrātaraś ca me ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មហិទ្ធិឫទ្ធិ! ខ្ញុំបានមកដល់តាមពេលកំណត់ហើយ ដោយនាំមកជាមួយភ្លើងបូជាសក្ការៈរបស់ព្រះអង្គ ព្រមទាំងគ្រូអាចារ្យ ព្រះព្រាហ្មណ៍ និងបូជាចារ្យអ្នកប្រតិបត្តិពិធី; ហើយបងប្អូនរបស់ខ្ញុំក៏មកជាមួយដែរ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed through ritual responsibility and social-religious order: sacred fires, teachers, Brāhmaṇas, and officiating priests are treated as essential supports of righteous action, and arriving “at the appointed time” underscores discipline and fidelity to one’s commitments.
A speaker reports to the king that he has arrived punctually, bringing the king’s ritual fires and accompanying religious authorities—teachers, Brāhmaṇas, and priests—along with his own brothers, indicating readiness for a rite or a formally sanctioned undertaking.