Shloka 79
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
दम्भो हादम्भो वैदम्भो वश्यो वशकर: कलि: । लोककर्ता पशुपतिर्महाकर्ता हनौषध:
vāyudeva uvāca | dambho ’dambho vaidambho vaśyo vaśakaraḥ kaliḥ | lokakartā paśupatiḥ mahākartā anauṣadhaḥ ||
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ ព្រះអង្គជាអ្នកបង្ក្រាបសត្រូវ ប៉ុន្តែមិនមានការអួតអាង; ជាមិត្តជិតស្និទ្ធនៃអ្នកសាមញ្ញមិនប្រកាន់; ជាព្រះអង្គដែលស្ថិតក្រោមការស្រឡាញ់ស្មោះរបស់អ្នកបូជា និងជាព្រះអង្គដែលមានអំណាចធ្វើឲ្យអ្នកដទៃស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រង។ ព្រះអង្គគឺកាលៈក្នុងរូបយុគកលិ; ជាអ្នកបង្កើតលោក; ជាពសុបតិ—ម្ចាស់នៃសត្វជីវទាំងអស់; ជាមហាករតា អ្នករៀបចំធាតុ និងសកលសೃષ્ટិ; ហើយជាព្រះអង្គដែលលើសពីការពឹងផ្អែកលើអាហារ និងឱសថ។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
True divine greatness combines absolute sovereignty (creator, lord of beings, controller of all) with freedom from vanity and even a voluntary ‘dependence’ on devotees—showing that humility and devotion are not opposed to power but are its highest expression.
Vāyu is reciting a sequence of epithets—praise-names describing the supreme deity’s qualities—moving from ethical traits (non-ostentation, favor toward the humble, responsiveness to devotees) to cosmic functions (Time as Kali, creation, lordship over beings) and transcendence of bodily needs.