Shloka 67
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
सर्वकामवरश्रैव सर्वद: सर्वतोमुख: । आकाशनिर्विरूपश्न निपाती हवश: खग:
sarvakāmavaraś caiva sarvadaḥ sarvatomukhaḥ | ākāśanirvirūpaś ca nipātī avaśaḥ khagaḥ ||
ព្រះវាយុទេវបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះអង្គជាកំពូលនៃអ្វីៗដែលគួរប្រាថ្នាទាំងអស់ ជាអ្នកប្រទានសព្វវត្ថុ និងជាព្រះអង្គដែលមានព្រះមុខនៅគ្រប់ទិស។ ដូចមេឃ ព្រះអង្គបង្ហាញរូបរាងរាប់មិនអស់ ដោយមិនត្រូវបានចាក់សោរនៅក្នុងរូបតែមួយ។ ព្រះអង្គបោះទម្លាក់អ្នកមានបាប មិនស្ថិតក្រោមអំណាចអ្នកណា ហើយធ្វើដំណើរដោយសេរីក្នុងស្ថានសួគ៌»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents a theological-ethical portrait of the Supreme: all-giving and all-pervading, yet independent and beyond limitation, while also functioning as moral governor—uplifting devotees through grace and casting down persistent sinners through the consequences of adharma.
Vāyu-deva is speaking and enumerating honorific epithets describing the Supreme Lord’s nature—his universal presence (sarvatomukha), transcendence and manifold manifestation (ākāśanirvirūpa), sovereignty (avaśa), and punitive aspect toward wrongdoing (nipātī).