Shloka 51
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
घोरो महातपा: पाशो नित्यो गिरिरुहो नभ: । सहस््रहस्तो विजयो व्यवसायो ह्ातन्द्रित:
ghoro mahātapāḥ pāśo nityo giriruhō nabhaḥ | sahasrahasto vijayo vyavasāyo ’tandritaḥ ||
ព្រះវាយុទេវបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះអង្គមានរូបរាងគួរឱ្យខ្លាច និងមានតបៈដ៏មហិមា; ព្រះអង្គចងសត្វលោកទាំងឡាយដោយខ្សែពួរនៃអំណាចរបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គអមតៈ ស្ថិតលើភ្នំ (អ្នកស្នាក់នៅកៃលាស) និងទូលាយដូចមេឃ។ មានព្រះហស្តរាប់ពាន់ ព្រះអង្គជាអ្នកឈ្នះ—មានសេចក្តីសម្រេចចិត្តមាំមួន និងគ្មានភាពខ្ជិលច្រអូស»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse praises a divine figure through ethical-ascetic ideals: enduring tapas, unwavering resolve (vyavasāya), and tireless vigilance (atandrita). It implies that true power is grounded in discipline and steadfastness, not in laziness or wavering intent.
Vāyudeva is describing (eulogizing) a formidable, eternal, mountain-abiding deity with vast, sky-like presence and immense capability (thousand hands), emphasizing his victorious nature and determined, untiring conduct.