Shloka 1
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
ब्रा सप्तदशो< ध्याय: शिवसहस्रनामस्तोत्र और उसके पाठका फल वायुदेव उवाच ततः: स प्रयतो भूत्वा मम तात युधिष्ठिर । प्राउ्जलि: प्राह विप्रर्षिनामसंग्रहमादित:
vāyudeva uvāca | tataḥ sa prayato bhūtvā mama tāta yudhiṣṭhira | prāñjaliḥ prāha viprarṣīnām asaṅgraham āditaḥ ||
ព្រះវាយុទេវបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បន្ទាប់មក ឱ យុធិស្ឋិរ ជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំ! គាត់បានខិតខំអនុវត្តវិន័យ ឲ្យចិត្តកាយបរិសុទ្ធ។ ដោយដាក់ដៃប្រណម្យគោរព គាត់បានចាប់ផ្តើមសូត្រពីដើមដំបូង នូវបញ្ជីនាមដែលបានប្រមូលរួចរបស់ឥសីទាំងឡាយ។»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-religious posture required for sacred recitation: inner discipline (prayata), purity, and humility (prāñjali). It implies that reverent intention and self-control are integral to transmitting and receiving dharmic teachings.
Vāyudeva addresses Yudhiṣṭhira and describes how the speaker/reciter, after becoming purified and composed, begins a formal recitation—starting from the beginning—of a compiled litany of names associated with revered sages.