Shloka 17
ऋषयश्चापि देवाश्ष गन्धर्वाप्सरसस्तथा । लिड्रमेवार्चयन्ति सम यत् तदूर्ध्व समास्थितम्
ṛṣayaś cāpi devāś ca gandharvāpsarasas tathā | liṅgam evārcayanti sama yat tad ūrdhvaṃ samāsthitam ||
វាយុបាននិយាយថា៖ «ព្រះឥសីទាំងឡាយ ព្រះទេវតាទាំងឡាយ ហ្គន្ធರ್ವ និងអប្សរាទាំងឡាយ ក៏បូជាលិង្គនោះដែរ ដែលតាំងស្ថិតនៅក្នុងលោកខ្ពស់»។ វាបង្ហាញថា សូម្បីតែសត្វអស្ចារ្យដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ក៏គោរពព្រះសិវៈតាមរយៈការបូជាលិង្គ; ការភក្តីដ៏គួរគោរពនេះធ្វើឲ្យព្រះមហាទេវពេញព្រះហឫទ័យ ហើយព្រះអង្គដែលស្រឡាញ់អ្នកភក្តី នឹងប្រទានសុខសាន្ត និងសេចក្តីសុខដល់ពួកគេ។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even the highest orders of beings—sages, gods, Gandharvas, and Apsarases—honor Śiva through liṅga-worship; sincere devotion (bhakti) is presented as a universally revered dharmic practice that draws divine grace and well-being.
Vāyudeva is describing the cosmic reverence shown to an exalted, higher-realm Śiva-liṅga, emphasizing that worship of it is performed by celestial and sage communities, and that such worship pleases Maheśvara, who then bestows happiness upon devotees.