Shloka 2
महाभाग्यं च यत् तस्य नामानि च महात्मन: । तत् त्वत्तो ज्ञातुमिच्छामि सर्व मतिमतां वर
mahābhāgyaṃ ca yat tasya nāmāni ca mahātmanaḥ | tat tvatto jñātum icchāmi sarva matimatāṃ vara ||
យុធិષ્ઠិរ បាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះក្រឹષ્ણ អ្នកប្រាជ្ញក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញ! ខ្ញុំចង់ដឹងពីអ្នកឲ្យបានត្រឹមត្រូវអំពីសំណាងដ៏អស្ចារ្យរបស់មហាត្មានោះ និងអំពីនាមរបស់ព្រះអង្គ។ សូមប្រាប់ខ្ញុំទាំងអស់នោះដោយលម្អិត»។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse models dhārmic learning through humble inquiry: Yudhiṣṭhira seeks accurate knowledge of a noble person’s auspicious qualities and names from a recognized authority, implying that ethical understanding is gained by respectful questioning and careful listening.
Yudhiṣṭhira addresses a revered, wise speaker and requests a detailed account of a certain great-souled figure—specifically that person’s exceptional good fortune and the various names by which he is known.