Shloka 5
सदा द्विजातीन् सम्पूज्य कि फलं तत्र मानद । एतद् ब्रूहि स्फुटं सर्व सुमहान् संशयोत्र मे
sadā dvijātīn sampūjya ki phalaṁ tatra mānada | etad brūhi sphuṭaṁ sarva sumahān saṁśayo 'tra me ||
វាយុបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ អ្នកប្រទានកិត្តិយស! ការគោរពបូជានិងលើកតម្កើង ‘ទ្វិជ’ ជានិច្ច នាំមកនូវផលអ្វី? សូមប្រាប់ខ្ញុំឲ្យច្បាស់លាស់ និងគ្រប់គ្រាន់ ព្រោះសេចក្តីសង្ស័យដ៏ធំបានកើតឡើងក្នុងចិត្តខ្ញុំអំពីរឿងនេះ»
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma-inquiry: it asks what spiritual/ethical merit (phala) arises from consistently honoring the dvija (twice-born), emphasizing that respect and proper reverence toward learned and ritually initiated persons is treated as a significant duty whose results should be understood clearly.
Vāyu, speaking to a respected interlocutor addressed as “mānada,” expresses a strong doubt and requests a clear, complete explanation of the benefit obtained by continually honoring the twice-born.