Shloka 396
यथैवान्ने तथा तेषां त्वयि भावो भविष्यति । “तात! मेरे प्रसन्न होनेका जो भावी फल है
yathaivānne tathā teṣāṃ tvayi bhāvo bhaviṣyati |
ព្រះវាយុមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដូចដែលចិត្ត និងការចងចិត្តរបស់ពួកគេពឹងផ្អែកលើអាហារ ការចងចិត្តរបស់ពួកគេចំពោះអ្នកក៏នឹងមានដូចគ្នា។ ដរាបណាទេវតា និងមនុស្សនៅតែស្រឡាញ់ និងពឹងផ្អែកលើអាហារ ការគោរពចំពោះអ្នកក៏នឹងនៅស្ថិតស្ថេរតាមមាត្រនោះដែរ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that reverence and attachment follow the source of sustenance: as long as beings value food as life-supporting, they will value and honor the power/person associated with enabling that sustenance. It highlights gratitude and the ethical recognition of what maintains life.
Vāyu speaks a boon-like assurance: he declares that the regard of gods and humans toward the addressed person will mirror their regard for food—enduring as long as food remains beloved and necessary.