Shloka 3
द्वारवत्यां समासीन पुरा मां कुरुनन्दन । प्रद्युम्न: परिपप्रच्छ ब्राह्म॒णैः परिकोपित:
Dvāravatyāṃ samāsīnaḥ purā māṃ Kurunandana | Pradyumnaḥ paripapraccha brāhmaṇaiḥ parikopitaḥ ||
វាយុៈបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱ កុរុនន្ទន! កាលពីយូរមកហើយ ម្តងមួយ ខណៈដែលខ្ញុំស្នាក់នៅទីក្រុងទ្វារវតី កូនប្រុសខ្ញុំ ប្រាទ្យុម្នៈ—ដែលខឹងព្រោះព្រាហ្មណ៍ខ្លះបានបង្កឲ្យកើតកំហឹង—បានមករកខ្ញុំ ហើយសួរខ្ញុំ»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse sets up an ethical lesson by foregrounding a moment of provoked anger involving brāhmaṇas; it implies the importance of restraint, proper conduct toward revered persons, and seeking guidance through respectful inquiry rather than acting from wrath.
Vāyu begins a past episode: while in Dvāravatī, Pradyumna—angered after being provoked by brāhmaṇas—approaches Vāyu and asks him a question, introducing the instruction that follows.