Shloka 4
स ता: पिबन् क्षीरमिव नातृप्पत महामना: । अपूरयन्महौघेन महीं सर्वा च पार्थिव
sa tāḥ piban kṣīram iva nātṛppata mahāmanāḥ | apūrayan mahaughena mahīṃ sarvāṃ ca pārthiva ||
មហាមុនីមានចិត្តធំបានផឹកទឹកទាំងនោះ ដូចជាផឹកទឹកដោះគោ ក៏មិនទាន់ស្កប់ស្កល់ឡើយ។ បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្រ! ដោយបញ្ចេញទឹកជំនន់ដ៏ធំមួយ ព្រះអង្គបានបំពេញផែនដីទាំងមូលឡើងវិញ។ ហេតុនេះបង្ហាញអំណាចដ៏អស្ចារ្យនៃតបស្យា (tapas) របស់ឥសីព្រាហ្មណ៍ និងគំនិតថា អំណាចធំធេង បើដឹកនាំដោយការអត់ធ្មត់ និងគោលបំណង ត្រូវអាចទាំងដកហូត និងស្តារឡើងវិញធនធានរបស់លោក។
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the immense efficacy of tapas and brahminical spiritual power: it can deplete even the world’s waters, yet it can also restore them. Ethically, it suggests that true power is not mere consumption but the capacity to re-establish balance and welfare.
A great sage drinks up the waters of the earth without being satiated; afterward he causes a mighty flood or stream to flow and thereby refills the entire earth with water, narrated to a king as an illustration of extraordinary ascetic potency.