Shloka 20
अविद्वान ब्राह्माणो देव: पात्र वै पावनं महत् । विद्वान् भूयस्तरो देव: पूर्णमसागरसंनिभ:
avidvān brāhmaṇo devaḥ pātraṃ vai pāvanaṃ mahat | vidvān bhūyastaro devaḥ pūrṇam asāgara-saṃnibhaḥ ||
ភីស្មៈបានមានពាក្យថា៖ សូម្បីតែព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលមិនបានរៀនសូត្រក៏ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាអង្គទេវតា និងជាភាជន៍បរិសុទ្ធដ៏អស្ចារ្យ ដែលអាចបរិសុទ្ធកម្មបានយ៉ាងខ្លាំង និងសមគួរទទួលការគោរព។ ដូច្នេះព្រះព្រាហ្មណ៍ដែលមានវិជ្ជា តើមិនគួរគោរពលើសពីនេះទៀតឬ? គាត់ដូចជាទេវតាដ៏ធំជាងមុន ប្រៀបដូចមហាសមុទ្រដែលពេញលេញ និងមហិមា សម្បូរទៅដោយគុណធម៌។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches a hierarchy of reverence grounded in dharma: the Brahmin, by role and sanctifying function, is treated as a purifying and god-like recipient even if unlearned; learning and wisdom elevate that status further, making the learned Brahmin supremely worthy—vast and complete in virtues like a full ocean.
In Anushasana Parva’s instruction on dharma, Bhishma continues advising on proper honor and valuation of persons. Here he emphasizes the sanctity and social-religious worth of Brahmins, contrasting the unlearned with the learned to underscore how knowledge magnifies merit and reverence.