Shloka 25
नन्दी श्वरो महाकायो ग्रामणीर्वृषभध्वज: । ईश्वरा: सर्वलोकानां गणेश्व॒रविनायका:
nandīśvaro mahākāyo grāmaṇī vṛṣabhadhvajaḥ | īśvarāḥ sarvalokānāṃ gaṇeśvaravināyakāḥ, kīrtayan prayataḥ sarvān sarvapāpaiḥ pramucyate |
ភីស្មាបានមានព្រះវាចា៖ អ្នកណាដែលមានការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងចិត្តបរិសុទ្ធ ហើយសូត្ររំលឹកនាមរបស់ព្រះសិវៈ—នន្ទីឥស្វរៈ អង្គមានកាយធំ អង្គជាមេកង អង្គមានទង់មានរូបគោ; ព្រះអម្ចាស់នៃលោកទាំងអស់; គណេឥស្វរៈ និង វិនាយក—ហើយសរសើរព្រះអាទិទេពទាំងនេះទាំងអស់ ដូច្នោះ នឹងរួចផុតពីបាបទាំងពួង។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Disciplined and sincere recitation of divine names (especially Śiva and associated powers) is presented as a means of ethical purification—freeing a person from accumulated wrongdoing and strengthening commitment to dharma.
In Bhīṣma’s instruction (Anuśāsana Parva), he enumerates revered names/epithets connected with Śiva and his hosts, stating that a person who praises them with restraint and purity becomes liberated from all sins.