Shloka 18
अतः: पर प्रवक्ष्यामि लोकानां कर्मसाक्षिण:
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi lokānāṃ karmasākṣiṇaḥ
ភីષ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ដូច្នេះ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងពណ៌នាអំពីអ្នកដែលជាសាក្សីនៃកម្មរបស់លោកទាំងឡាយ។ ទោះមើលមិនឃើញ ក៏ពួកគេតែងតែសង្កេតមើលអំពើល្អ និងអំពើអាក្រក់របស់សត្វមានជីវិតទាំងអស់ ហើយដឹងច្បាស់អំពីសច្ចៈនៃយញ្ញ (yajña) ទាន (dāna) និងសុគ្រឹត (sukṛta)។ នាមរបស់ពួកគេគឺ ម្រឹត្យុ (Mṛtyu) កាល (Kāla) វិશ્વេទេវ (Viśvedevas) និងបិត្រិ (Pitṛs) ដែលមានរូបកាយ។ លើសពីនេះ ទាំងមុនីអ្នកតបស្យា និងមហារិសីសិទ្ធ (siddha) ដែលឧទ្ទិសខ្លួនដល់តបៈ និងមោក្សៈ ក៏មើលលោកទាំងមូលដោយទស្សនៈមេត្តាករុណា។ ពួកគេទាំងអស់ប្រទានផលល្អដល់មនុស្សដែលសូត្រ និងសរសើរនាមរបស់ពួកគេ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Actions are not morally private: unseen cosmic principles and divine/ancestral beings (and also realized sages) continually witness beings’ good and bad deeds. Remembering and honoring these witnesses—especially through name-recitation—supports ethical living and yields auspicious results.
In the Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues instructing Yudhiṣṭhira on dharma. Here he introduces a set of ‘witnesses of karma’—Mṛtyu, Kāla, the Viśvedevas, and the Pitṛs—and adds that ascetics and perfected seers also watch the world with goodwill, granting benefits to those who praise them.