Shloka 150
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि सावित्रीव्रतोपाख्याने पञ्चाशदधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi sāvitrīvratopākhyāne pañcāśad-adhika-śatatamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៅក្នុង អនុសាសនបវ៌—ជាពិសេសក្នុងផ្នែកធម៌នៃការបរិច្ចាគ (ទានធម៌)—ក្នុងរឿងពាក់ព័ន្ធនឹងវ្រតសាវិត្រី បានបញ្ចប់ជំពូកទីមួយរយហាសិប។ នេះជាពាក្យបញ្ចប់ (colophon) សម្គាល់ការបិទបញ្ចប់នៃមេរៀនមួយ ដោយដាក់រឿងរ៉ាវឲ្យស្ថិតក្នុងក្របខណ្ឌសីលធម៌នៃកាតព្វកិច្ចបរិច្ចាគ និងវិន័យតាមវ្រត។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The line is a colophon rather than a doctrinal verse: it frames the teaching within dāna-dharma (the ethics of giving) and the Sāvitrī-vrata episode, emphasizing that moral instruction in the Mahābhārata is organized through themed sections and illustrative narratives.
The text is marking the end of a chapter/unit: it identifies the larger book (Anuśāsana Parva), the thematic subsection (dāna-dharma), and the specific embedded story (Sāvitrī-vrata upākhyāna), concluding the 150th chapter.