Shloka 6
अनादिनिधन विष्णुं सर्वलोकमहेश्वरम् । लोकाध्यक्षं स्तुवन् नित्यं सर्वदुःखातिगो भवेत्
anādinidhanaṁ viṣṇuṁ sarvalokamaheśvaram | lokādhyakṣaṁ stuvan nityaṁ sarvaduḥkhātigo bhavet ||
ភីស្មាបានមានព្រះវាចា៖ អ្នកណាដែលសរសើរព្រះវិෂ្ណុជានិច្ច—ព្រះអង្គគ្មានដើមគ្មានចុង ជាព្រះមហេស្វរនៃលោកទាំងអស់ និងជាអធិបតីគ្រប់គ្រងលោក—នោះនឹងឆ្លងផុតពីទុក្ខទាំងពួង។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Constant praise and remembrance of Vishnu—understood as the eternal, all-pervading Lord and overseer of the cosmos—enables a person to transcend suffering. The emphasis is on nityatā (steadiness/continuity) in devotion as a transformative practice.
In the Anushasana Parva’s instruction section, Bhishma is teaching about dharma and spiritual disciplines. Here he recommends sustained stuti of Vishnu, presenting it as a means to rise beyond the pains of worldly existence.