Shloka 43
ओजस्तेजोद्युतिधर: प्रकाशात्मा प्रतापन: । ऋद्धः स्पष्टाक्षरो मन्त्रश्नन्द्रांशुर्भास्करद्युति:
ojastejodyutidharaḥ prakāśātmā pratāpanaḥ | ṛddhaḥ spaṣṭākṣaro mantraś candrāṁśur bhāskaradyutiḥ ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ ព្រះអង្គជាអ្នកកាន់កាប់អោជៈ តេជៈ និងពន្លឺរុងរឿង; សភាពរបស់ព្រះអង្គគឺពន្លឺ ហើយព្រះអង្គជាអ្នកធ្វើឲ្យក្តៅក្រហាយ និងបង្ក្រាបដោយអំណាច។ ព្រះអង្គពេញលេញដោយសម្បត្តិវិញ្ញាណ; អក្សររបស់ព្រះអង្គច្បាស់លាស់—អោំដែលបង្ហាញ; ព្រះអង្គជារូបនៃមន្តវេទា; ព្រះអង្គដូចកាំរស្មីព្រះច័ន្ទ បន្ធូរចិត្តអ្នកដែលត្រូវកម្តៅលោកដុតឆេះ; ហើយព្រះអង្គភ្លឺរលោងដូចព្រះអាទិត្យ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The Divine is portrayed as the source of both power and guidance: he illuminates like the sun (knowledge, truth, moral clarity) and cools like moonbeams (mercy, relief from suffering). Ethical strength is thus not mere domination; it is illumination joined with compassionate refuge.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and extols the Supreme through a litany of epithets (commonly aligned with the Viṣṇu-sahasranāma tradition). This verse is one segment of that praise, describing the Lord’s luminous and mantra-embodied nature.