Shloka 125
भक्तिमान् यः सदोत्थाय शुचिस्तद्गतमानस: । सहसतं वासुदेवस्य नाम्नामेतत् प्रकीर्तयेत्
bhaktimān yaḥ sadotthāya śucis tadgatamānasaḥ | sahasraṁ vāsudevasya nāmnām etat prakīrtayet ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ អ្នកណាមានភក្តី—តែងតែភ្ញាក់ឡើងពេលព្រឹកព្រលឹម ងូតទឹកឲ្យស្អាតបរិសុទ្ធ ហើយចិត្តជ្រាបជ្រួលនៅក្នុងព្រះអង្គ—អានសូត្របញ្ជីព្រះនាមមួយពាន់នៃវាសុទេវៈនេះដោយត្រឹមត្រូវ នឹងទទួលបានកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏ធំ និងកិត្តិយសក្នុងមនុស្សលោក ទទួលបានសម្បត្តិមាំមួន និងសេចក្តីសុខកុសលខ្ពស់បំផុត។ ភ័យមិនកើតឡើងចំពោះគាត់នៅទីណាទេ; គាត់ទទួលបានកម្លាំង និងពន្លឺតេជៈខាងក្នុង ហើយក្លាយជាមនុស្សមានសុខភាពល្អ ភ្លឺថ្លា មាំមួន សង្ហា និងពេញលេញដោយគុណធម៌ទាំងឡាយ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady devotion expressed through disciplined morning purity and focused remembrance, culminating in the recitation of Vāsudeva’s thousand names, is presented as a powerful dhārmic practice that yields inner fearlessness and comprehensive well-being—ethical excellence, vitality, and stable prosperity.
In the Anuśāsana Parva’s instruction section, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira by praising the practice of chanting the Vāsudeva-sahasranāma, describing the qualities of the practitioner and the fruits that follow from such devoted recitation.