Shloka 19
Bhīṣma’s Yogic Departure, Royal Cremation, and Gaṅgā’s Lament (भीष्मस्य योगयुक्त्या देहत्यागः, पितृमेधः, गङ्गाविलापः)
सो<यं नारायण: श्रीमान् दीप्त्या परमया युत: । व्रतं यथावत् तच्चीरत्त्वा द्वारकां पुनरागमत्
so ’yaṁ nārāyaṇaḥ śrīmān dīptyā paramayā yutaḥ | vrataṁ yathāvat tac cīrṇtvā dvārakāṁ punar āgamat ||
ភីष្មបានមានព្រះវាចាថា៖ «នារាយណ៍ដ៏រុងរឿងនេះ ប្រកបដោយពន្លឺដ៏អតិបរមា បានរក្សាវ្រត (ពិធីសច្ចៈ) របស់ព្រះអង្គឲ្យត្រឹមត្រូវ និងបំពេញឲ្យសម្រេចរួចហើយ ក៏ត្រឡប់ទៅក្រុងទ្វារកាម្តងទៀត»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma as disciplined follow-through: a vow (vrata) should be undertaken and completed properly (yathāvat), reflecting integrity, self-control, and fidelity to one’s chosen duty.
Bhīṣma describes Nārāyaṇa as supremely radiant and auspicious, stating that after completing a vowed observance in the prescribed manner, he returned again to the city of Dvārakā.