Shloka 13
Bhīṣma’s Yogic Departure, Royal Cremation, and Gaṅgā’s Lament (भीष्मस्य योगयुक्त्या देहत्यागः, पितृमेधः, गङ्गाविलापः)
तदस्माभिरिदं गुहां त्वत्प्रियार्थमुदाहतम् । न च ते<विदितं किंचित्त्रिषु लोकेषु विद्यते
tad asmābhir idaṁ guhāṁ tvat-priyārtham udāhṛtam | na ca te 'viditaṁ kiṁcit triṣu lokeṣu vidyate, śatrusūdana |
«ដូច្នេះ យើងបាននិយាយអាថ៌កំបាំងនេះទៅកាន់ព្រះអង្គ ដើម្បីប្រយោជន៍នៃអ្វីដែលព្រះអង្គស្រឡាញ់។ ហើយ ឱ អ្នកសម្លាប់សត្រូវ ក្នុងលោកទាំងបី មិនមានអ្វីសោះដែលមិនស្គាល់ដោយព្រះអង្គឡើយ»។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the nature of ‘guhya’ instruction: it is shared for the listener’s welfare and satisfaction, while also affirming the supreme addressee’s omniscience—nothing in the three worlds lies outside his knowledge.
Nārada concludes or frames a confidential exposition, saying it was spoken to please the addressed hero (Śatrusūdana/Kṛṣṇa), and he offers reverential praise by asserting that the addressee already knows everything across the three worlds.