Shloka 62
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
एष वोनुग्रह: प्रोक्तो मया पुण्यस्तपोधना: । यद् भवन्तो यदुश्रेष्ठ पूजयेयु: प्रयत्नतः
eṣa vo 'nugrahaḥ prokto mayā puṇyas tapodhanāḥ | yad bhavanto yaduśreṣṭha pūjayeyuḥ prayatnataḥ ||
ឱ អ្នកមានទ្រព្យជាតបស្យា! នេះជាព្រះបន្ទូលដ៏បរិសុទ្ធ ដែលខ្ញុំបានប្រកាស ដើម្បីអនុគ្រោះដល់អ្នកទាំងឡាយ។ ខ្ញុំបានពោលអំពីមហិមាបរិសុទ្ធនេះ ដើម្បីឲ្យអ្នក—ឱ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងវង្សយទុ—បូជាព្រះស្រីក្រឹស្ណដោយការខិតខំយ៉ាងស្មោះត្រង់។
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
Divine instruction is presented as an act of grace, and its ethical aim is to direct the listener toward sincere, effortful worship of Śrī Kṛṣṇa—treating devotion as a meritorious, purifying practice.
Īśvara addresses ascetic listeners (tapodhanāḥ), stating that he has revealed a sacred account of the Lord’s greatness specifically to inspire them to worship the foremost Yadu, Śrī Kṛṣṇa, with deliberate effort.