भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
शार््डचक्रायुध: खड्गी सर्वनागरिपुध्वज: । उत्तमेन स शीलेन दमेन च शमेन च
śārṅgacakrāyudhaḥ khaḍgī sarvanāgaripudhvajāḥ | uttamena sa śīlena damena ca śamena ca ||
ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រះអង្គកាន់ធ្នូ សារង្គ (Śārṅga) និងចក្រ សុទರ್ಶನ (Sudarśana) ជាអាវុធ ហើយក៏ជាអ្នកកាន់ដាវផងដែរ។ លើទង់របស់ព្រះអង្គ មានរូបសញ្ញា គរុឌ (Garuḍa) សត្រូវនៃពស់ទាំងអស់ បញ្ចេញពន្លឺរុងរឿង។ ព្រះអង្គប្រកបដោយសីលធម៌ខ្ពង់ខ្ពស់ ដម (dama) និងសម (śama) ហើយតែងមានអាវុធទេវភាព និងអស្ចារ្យនៅជានិច្ច»។
ईश्वर उवाच
True divine power is inseparable from virtue: the passage pairs martial insignia (bow, discus, sword, banner) with ethical excellences—śīla (good conduct), dama (sense-restraint), and śama (mental tranquility)—implying that rightful authority is grounded in inner discipline.
Īśvara describes a supreme divine figure through recognizable emblems (Śārṅga, Sudarśana, Garuḍa-banner) and through moral qualities, presenting both iconographic identifiers and the ethical profile that legitimizes his sovereignty.