Shloka 48
Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
कल्योत्थानरतिर्नित्यं गहशुश्रूषणे रता । सुसम्मृष्टक्षया चैव गोशकृत्कृतलेपना
kalyotthānaratir nityaṁ gṛhaśuśrūṣaṇe ratā | susammṛṣṭakṣayā caiva gośakṛtkṛtalepanā ||
ព្រះមហាដេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ស្ត្រីណាដែលរីករាយរៀងរាល់ថ្ងៃក្នុងការក្រោកឡើងតាមពេលវេលាសមរម្យ ដែលឧស្សាហ៍ព្យាយាមបម្រើ និងគ្រប់គ្រងកិច្ចការផ្ទះសម្បែង ដែលរក្សាផ្ទះឲ្យស្អាតរលោង និងមានរបៀបរៀបរយ ហើយបរិសុទ្ធវាដោយលាបលៀនជាមួយលាមកគោ—ស្ត្រីនោះបង្ហាញនូវវិន័យនៃភរិយាអ្នកមានគុណធម៌។ ដោយធម៌ផ្ទះសម្បែងដ៏ថេរនេះ នាងទទួលបានផលនៃសតី-ធម៌។
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse praises disciplined household conduct—rising properly, serving the home, maintaining cleanliness, and ritual purity—as a form of dharma that yields the merit associated with satī-dharma (virtuous wifely conduct).
Śrīmahēśvara is describing the qualities of an ideal householder-wife, emphasizing daily routine, service, and purification practices as ethically and religiously meritorious.