Shloka 144
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि उमामहेश्व॒रसंवादे चतुश्चत्वारिंशदधिकशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi umāmaheśvarasaṃvāde catuścatvāriṃśad-adhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៅក្នុង អនុសាសនបវ៌—ជាពិសេសក្នុងផ្នែកធម៌នៃការបរិច្ចាគ និងទាន—នេះជាការបញ្ចប់នៃសន្ទនារវាង អុមា និង មហេស្វរៈ ហើយជាចប់ជំពូកទីមួយរយហាសិប។ បន្ទាត់នេះជាកថាបញ្ចប់ផ្លូវការ ដើម្បីកំណត់ទីតាំងនៃព្រះបន្ទូលក្នុងស៊ុមអត្ថបទ និងសីលធម៌៖ ការណែនាំអំពីការផ្តល់ទានដោយសុចរិត តាមរយៈសន្ទនាទេវតា។
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement: it frames the surrounding teaching as part of the Mahābhārata’s instruction on dāna-dharma (the ethics of giving), delivered through the dialogue of Umā and Maheśvara.
The text formally closes a chapter of the Umā–Maheśvara dialogue within the Anuśāsana Parva, identifying the work, parva, thematic subsection (dāna-dharma), and the chapter number (150).