Shloka 1
ऑपनआक्रात छा अर: चतुश्नत्वारिशर्दाधिकशततमो< ध्याय: बन्धन-मुक्ति
umovāca kiṃśīlaḥ kiṃsamācāraḥ puruṣaḥ kaiś ca karmabhiḥ | svargaṃ samabhipadyeta sampradānena kena vā ||
អុមា បានទូលសួរថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់! ព្រះអធិពតីនៃសត្វលោកទាំងអស់ ដែលទេវតា និងអសុរ កោតសរសើរ និងគោរពបូជា! សូមព្រះអង្គប្រាប់ខ្ញុំអំពីសភាពនៃធម៌ និងអធម៌ ដើម្បីឲ្យសេចក្តីសង្ស័យរបស់ខ្ញុំត្រូវបានបំបាត់។»
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse frames a dharma-inquiry: heavenly attainment is linked not merely to ritual but to a person’s character (śīla), daily conduct (samācāra), and ethically qualified actions (karma), with special attention to the role and manner of giving (sampradāna/dāna).
In the Umā–Maheśvara dialogue, Umā questions the divine teacher about the moral qualities, behaviors, and specific deeds—including forms of charity—that lead a human being to attain svarga.