Shloka 48
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
कर्मभि: शुचिभिर्देवि शुद्धात्मा विजितेन्द्रिय: । शूद्रो5पि द्विजवत् सेव्य इति ब्रह्माब्रवीत् स््वयम्
karmabhiḥ śucibhir devi śuddhātmā vijitendriyaḥ | śūdro 'pi dvijavat sevya iti brahmābravīt svayam, devi ||
ព្រះមហេស្វរៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ទេវី! សូម្បីតែសូទ្រៈ បើធ្វើកិច្ចការបរិសុទ្ធ ធ្វើឲ្យចិត្តខាងក្នុងស្អាត និងឈ្នះអារម្មណ៍ទាំងឡាយ នោះគេគួរឲ្យគោរព និងគួរឲ្យបម្រើ ដូចទ្វិជ។ នេះជាព្រះបន្ទូលផ្ទាល់របស់ព្រះព្រហ្មា»។
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Worthiness for honor is grounded in ethical conduct: purity of actions, inner purification, and mastery over the senses can make even one socially labeled a Śūdra deserving of the same respect accorded to a dvija.
Mahēśvara addresses Devī and cites Brahmā’s authoritative statement to affirm that spiritual and moral excellence—shown through pure deeds and self-restraint—confers social and religious esteem, transcending birth-based distinctions.