Shloka 42
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
अर्थाद् वा यदि वा कामान्न किंचिदुपलक्षयेत् पितृदेवातिथिकृते साधनं कुरुते च यः
arthād vā yadi vā kāmān na kiñcid upalakṣayet pitṛ-devātithi-kṛte sādhanaṃ kurute ca yaḥ
ព្រះមហាទេវបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មិនថាដើម្បីផលប្រយោជន៍ ឬដោយក្តីប្រាថ្នាកាមៈ ក៏មិនគួរបង្ហាញអ្វីៗដោយអួតអាងឡើយ។ អ្នកណាខិតខំរៀបចំមធ្យោបាយសមរម្យ ដើម្បីបម្រើបិត្រៈ (វិញ្ញាណបុព្វបុរស) ព្រះទេវតា និងភ្ញៀវ—មនុស្សនោះហើយជាក្សត្រីយៈដ៏ប្រសើរពិត»។
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
True excellence—especially for a kṣatriya—is not self-advertisement for profit or pleasure, but quiet, sincere effort to maintain dharmic obligations: honoring ancestors, worshipping the gods, and receiving guests with proper provisions.
In Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Śrī Mahādeva speaks a normative teaching: he defines the superior kṣatriya as one who avoids ostentatious display and instead actively arranges resources for the service of Pitṛs, Devas, and guests.