Shloka 50
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
यज्ञोपवीतधरणं यज्ञो धर्मक्रियास्तथा | भृत्यानां भरणं धर्म: कृते कर्मण्यमोघता
yajñopavītadharaṇaṃ yajño dharmakriyās tathā | bhṛtyānāṃ bharaṇaṃ dharmaḥ kṛte karmaṇy amoghatā
ព្រះមហេស្វរៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ការពាក់ខ្សែព្រះយញ្ញោបវីត (ខ្សែសក្ការៈ), ការធ្វើយញ្ញៈ និងការប្រព្រឹត្តកិច្ចធម៌ទាំងឡាយ គឺជាកាតព្វកិច្ចពិតប្រាកដ; ដូចគ្នានេះដែរ ការចិញ្ចឹមបីបាច់អ្នកនៅក្រោមការពឹងផ្អែក គឺជាធម៌។ ហើយពេលធ្វើកិច្ចការណាមួយហើយ ការបំពេញឲ្យបានត្រឹមត្រូវ និងមិនឲ្យខកខាន នោះក៏ជាធម៌ដែរ។»
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Dharma is not limited to ritual markers like the sacred thread or sacrificial rites; it also includes social and moral obligations—especially sustaining those under one’s care—and the integrity to complete undertaken duties effectively and without failure.
In Anuśāsana Parva’s instruction-focused setting, Śrī Maheśvara articulates a broad definition of dharma, placing ritual observance alongside practical responsibility and emphasizing that righteous action includes dependable follow-through in one’s deeds.