Shloka 2
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
साभ्यगच्छत मां देवि रूपेणाप्रतिमा भुवि । प्रदक्षिणं लोभयन्ती मां शुभे रुचिरानना
sābhyagacchat māṃ devi rūpeṇāpratimā bhuvi | pradakṣiṇaṃ lobhayantī māṃ śubhe rucirānanā ||
ភីෂ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ទេវី! នាងបានចូលមកជិតខ្ញុំ—សម្រស់ឥតមានអ្វីប្រៀបបានលើផែនដី។ កុមារីមង្គលមុខស្រស់ស្អាតនោះ បញ្ឆោតចិត្តខ្ញុំ ហើយបានមកដើម្បីដើរវង់ជុំវិញខ្ញុំ (ជាការគោរព និងបង្ហាញសម្រស់)»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical tension between sensory allure and disciplined conduct: even when confronted with incomparable beauty, the dharmic ideal is steadiness and self-restraint, recognizing that outward charm can test one’s vows and judgment.
Bhishma narrates that an extraordinarily beautiful maiden approaches him and performs pradakṣiṇā (circumambulation), while simultaneously captivating him—setting the scene for a moral test involving attraction, propriety, and dharma.