Shloka 176
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
पर्यड्क इव विश्राजन्नुपविष्टो महामना: । दिव्य धातुओंसे विभूषित पर्यकके समान उस पर्वतशिखरपर बैठे हुए महामना महादेवजी बड़ी शोभा पा रहे थे
paryaṅka iva viśrājann upaviṣṭo mahāmanāḥ | divya-dhātubhir vibhūṣitaḥ paryaṅka-samānaḥ tasmin parvata-śikhare upaviṣṭo mahāmanā mahādevaḥ mahāṃ śobhāṃ prāpa |
នារទៈបាននិយាយថា៖ នៅលើកំពូលភ្នំនោះ ព្រះមហាទេវៈមានព្រះហឫទ័យធំ បានអង្គុយស្ងប់ស្ងាត់ ហើយភ្លឺរលោងយ៉ាងអស្ចារ្យ ដូចជាគ្រែដ៏វិចិត្រដែលតុបតែងដោយរ៉ែទេវី។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញអំណាចតបស្យា៖ ភាពអធិកអធមមិនមែនស្ថិតនៅលើគ្រឿងអលង្ការ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅលើពន្លឺដែលកើតឡើងដោយធម្មជាតិពីសេចក្តីឧត្តមខាងវិញ្ញាណ។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that spiritual greatness (mahāmanas) naturally manifests as radiance and dignity; divine splendor is portrayed as an outward sign of inner ascetic power and sanctity.
Nārada describes Mahādeva seated on a mountain summit, shining like a magnificent couch and adorned with divine minerals, setting a reverential tone for the surrounding account.