Shloka 40
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
तस्यामृतनिकाशस्य वाड्मधोरस्ति मे स्पृहा । भवद्धिः कथितस्येह तपोवननिवासिभि:,आपलोग तपोवनमें निवास करनेवाले हैं, इस जगत्में आपके द्वारा कथित अमृतके समान मधुर वचन सुननेकी इच्छा मुझे सदा बनी रहती है
tasyāmṛtanikāśasya vāṅmadhor asti me spṛhā | bhavadbhiḥ kathitasyeha tapovanani-vāsibhiḥ ||
ខ្ញុំប្រាថ្នាស្តាប់ពាក្យរបស់អ្នករាល់គ្នាជានិច្ច—ផ្អែមដូចទឹកអម្រឹត។ ព្រោះអ្នករាល់គ្នាស្នាក់នៅក្នុងព្រៃតបស្យា ខ្ញុំចង់ស្តាប់នៅក្នុងលោកនេះឯង នូវពាក្យដូចអម្រឹតដែលចេញពីមាត់អ្នករាល់គ្នា។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse elevates the ethical value of wise, truthful, and spiritually grounded speech: words spoken by ascetics and dharma-oriented persons are compared to nectar, and cultivating longing for such discourse is itself a mark of reverence and moral aspiration.
Vāyudeva addresses the hermitage-dwellers (tapo-vananivāsins), expressing his continuing desire to hear their nectar-sweet words—indicating respect for their tapas and for the instruction or narration they provide.