Shloka 16
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
ततो नारायण तेजो व्रतचर्येन्धनोत्थितम् । वक्त्रान्नि:सृत्य कृष्णस्य वल्विरद्भुतकर्मण:
tato nārāyaṇa-tejo vrata-caryendhanotthitam | vaktrān niḥsṛtya kṛṣṇasya valvir adbhuta-karmaṇaḥ ||
ភីષ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់មក ពន្លឺភ្លើងដ៏ខ្លាំងក្លារបស់នារាយណៈ—ដូចជាត្រូវបានបញ្ឆេះដោយឥន្ធនៈនៃការរក្សាវ្រតៈ និងតបស្យា—បានហូរចេញពីមាត់ដូចផ្កាឈូករបស់ក្រឹෂ್ಣ អ្នកប្រព្រឹត្តអំពើអស្ចារ្យ។ វាបង្ហាញខ្លួនជាភ្លើង ហើយចាប់ផ្តើមដុតភ្នំនោះ រួមទាំងដើមឈើ វល្លិ ព្រៃទាប បក្សី ហ្វូងក្តាន់ សត្វព្រៃសាហាវ និងពស់ទាំងឡាយ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tejas (spiritual potency) arising from disciplined vow-observance (vrata-caryā). It suggests that austerity and dharmic restraint are not merely private virtues but sources of transformative power, capable of manifesting as overwhelming force when aligned with the divine (Nārāyaṇa).
Bhīṣma narrates a miraculous event: Nārāyaṇa’s fiery energy, as if ignited by the ‘fuel’ of ascetic practice, emerges from Kṛṣṇa’s mouth and appears as fire, burning a mountain along with its vegetation and animal life, including birds, deer, fierce creatures, and serpents.