Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 10
Brahmapūjā-kāraṇa-prśnaḥ and Keśava–Viṣvaksena-stuti
Question on Brahmin veneration; hymn on Kṛṣṇa as cosmic order
दीनश्न याचते चायमल्पेनापि हि तुष्यति । इति दद्याद् दरिद्राय कारुण्यादिति सर्वथा
dīnaś ca yācate cāyam alpenāpi hi tuṣyati | iti dadyād daridrāya kāruṇyād iti sarvathā ||
ភីស្មៈបានបង្រៀនថា៖ «ពេលមនុស្សក្រីក្រ ទុក្ខលំបាក មកសុំទាន គួរឲ្យដោយសេចក្តីអាណិត—ដោយគិតថា ‘មនុស្សអភ័ព្វនេះខ្វះខាតខ្លាំង ហើយកំពុងសុំខ្ញុំ; ទោះឲ្យតិចក៏គេពេញចិត្ត’។ ដូច្នេះ ទានដល់អ្នកទុគ៌ត គួរធ្វើដោយមេត្តាករុណា ជានិច្ច មិនមែនដោយអួតអាង ឬគណនា»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Give charity to the poor out of compassion, recognizing that even a small gift can bring relief; the motive should be mercy rather than display or self-interest.
Bhishma, instructing on dharma, describes the proper inner attitude of a donor when approached by a needy beggar and urges giving to the destitute as a compassionate duty.